**ห่างไกล...ไม่เหลือเกิน**
**ต่อที่ดินแดนแห่งรัก**
**pARTy...ที่หัวใจผูกพัน09**
**ที่(ได)มีรักที่นั่นมีสุข...อย่ายอมแพ้**
**ภูมิบุรีผ่อนคลาย...ไปจนกอดหมอน**
**วันที่ไม่มีจริง...ที่มีเรา**
**อีกวันกับชีวิต...ที่ปลายทาง**
**ปลดปล่อยที่กลางทะเล...ขอหอม**
**คำตอบสุดท้าย...โปรดอย่าปล่อยมือฉัน**
**ถามใจ...ตัวเองดิ ฮรี่ๆๆๆ**
**สิ่งที่ฉันเป็น...มันเป็นจริงๆ**
**หมุนรอบตัวเอง.....ในวันหยุด**
**ดูแลไม่ไหว...วันหยุดน้อยๆอันแสนหวาน**
**ไม่เคยห่างกัน...แม้เวลาห่างไกล**เที่ยวไป
**EvERyTHinG buT U...จริงจริง**
**เพื่อเธอตลอดไป...ลันลันลา**
**สู่...ห้วงประตูเวลาหวานหวาน**
**นิดนึงพอ...อัพ**
**อยากให้รู้ว่า...รักเธอ**
**ปลดปล่อย...ให้ไกลเท่าเดิม**
**เจ็บปวด...เท่าไหร่เท่ากัน**
**ดินแดนแห่งความรัก...เป็นไง**
**ทำบุญบ้าง...กับคืนเหงา**
**ทำบุญบ้าง...กับคืนเหงา**
**ทำบุญบ้าง...กับคืนเหงา**
**โปรดส่งใครมารักฉัน...T**
**หลักฐาน...บน(ได)หน้า**
**เพียงแค่...แพ้อากาศ**
**สิ่งเก่าๆ...ทำไมมันคอยทำร้ายหัวใจ**
**BGFC...มาแล้ว**
**เพียงรัก...**
**ใน...อากาศ**
**ไปอย่าง...งมงาย**
**หาย**
**เดิน**
**แกล้ง**
**360องศา...ของชีวิตจริง**
**ฟ้ายังฟ้าไม่เคยเปลี่ยนไป**
**รัก...ได้ยินหรือเปล่า**
whan2027






 

เมื่อคืนนั่งทำงาน

ดึกมากแล้ว เลยหยิบค้นหาไดเก่าๆมาอ่าน

ได้ไดเล่มดำมาซึ่งเล่มนี้จะพกติดตัวตลอดตอนไปทำงาน

เขียนเรื่องราว เรื่อยๆและแทะไปหมด

มันเป็นทั้งไดและทั้งโน๊ตบุคและเฟคบุค

 ปลดปล่อย ให้ไกลเท่าเดิม

ส่วนเรื่องราวในนี้ เกิดขึ้นในวันนั้น เมื่อปีที่แล้ว

เราจะสะสมไว้หลายเล่มมาก ขีดเขียนเรื่องราวไว้เยอะแยอะมากมาย

เมื่อก่อนบางเล่มเอามาอ่านแล้วไม่พอใจเลยฉีกทิ้งมันไป

มาคิดได้ตอนนี้เราจะทำหยั่งงั้นเพื่ออะไร

ช่วงหลังนี้เลยจัดโซนนิ่งตามสีและความรู้สึกของเรา

อยากเอามาหาที่ลงเก็บไว้เป็นฮาดก๊อปปี้ แต่ขี้เกลียด

จะเริ่มลองเก็บไว้อ่านดูเล่นๆซะหน้าแรกก่อน

เกี่ยวกับเหตุการณ์บอบช้ำทางความคิดและอิสระในการทำงาน

ตอนนั้นเราเกลียดระบบองกรค์เข้าใส้เลย

ตอนนี้เริ่มทุเราลงแล้วด้วยความคิดของตัวเอง

ปลดปล่อย

03 mar 08 0504 am

     ชีวิตการทำงานอะไรแล้วแต่ที่เราไม่ชอบหรือไม่ถนัดมันมีความรู้สึกไม่ค่อยดีเลย เหมือนถูกกดดันในด้านความคิด

และอิสระ เหมือนถูกกุมขังให้เดินตามระบบที่วางเอาไว้ เมื่อไหร่ความเป็นตัวของตัวเองจะเกิดขึ้นกับทุกคน แต่เรา

ก้ทำได้โดยการปลดปล่อยตัวเองในทางอื่นๆ ทุกคนมีหน้าที่ต้องทำ ทำหน้าที่ของแต่ละคน นั่นเหมือนเป็นการปฏิบัติ

ธรรมอย่างหนึ่ง ฝึกจิตสมาธิควบคู่ไปกับความเปลี่ยนแปลงทางสังคม หน้าที่ของเรามันไม่ได้ยิ่งใหญ่เหมือนกับใคร ถึง

มันจะเป็นงานเล็กๆแต่เราก้ทำด้วยหัวใจอันยิ่งใหญ่ เพื่อถ่ายทอดออกมาทางความรู้สึกนึกคิด ศิลปินและศิลปะไม่ได้สร้าง

มาเพื่อหวังสิ่งตอบแทนทางสังคม แต่จะสร้างงานเพื่อบ่งบอกความเป็นตัวตนที่แท้จริงของตน ไม่มีงานใดที่ทำออกมา

แล้วดีเลิศเมื่ออยู่ภายใต้แรงกดดัน(presstion)แต่มันต้องมีบ้างที่เราต้องถูกฝึกฝนมาให้พบกับสิ่งรอบข้างได้ ฝึกใช้วิธี

ลิง3ตัว ที่ปิดหู ตา ปาก มันก้ดีนะทำให้มีความสุขมันก้สุข แต่เมื่อใดหลงมันแล้ว แล้วคิดว่ามันสุข สิ่งนั้นแหล่ะมันจะเผา

เราให้สุกไปเลย ใช้ชีวิตให้มีความฝันและปล่อยมันไปตามกาลเวลาดรฝ่า ทุกคนจะค้นพบตัวเองตอนชีวิตใกล้ตายที่สุด

ว่าเราอยากทำอะไรและยังไม่ได้ทำ หรือตอนที่เราดีอยู่เราทำไมไม่ทำ แบบนั้นแบบนี้ นี่แหละมันคือสิ่งที่ถูกกดดันภาย

ใต้สังคมของความเป็นจริง ใครค้นหาธรรมมะทางพระพุทธเจ้าได้ก่อน น่าจะมีความสุข เป็นstepแรกที่ต้องปลดปล่อยจิต

ใจให้พ้นจากความเป็นตัวกรูของกรู แล้วมันจะค่อยๆดีขึ้น ก้จะไม่มีอะไรมากดดันตัวเราและสภาวะจิตใจเราได้

จงอยู่อย่างปลดปล่อย release ว่างจากตัวตนที่แท้จริง

whan

ปลดปล่อยรูป ที่มีผู้หวังดี แอบถ่ายให้

 ปลดปล่อย ให้ไกลเท่าเดิม

 ปลดปล่อย ให้ไกลเท่าเดิม

ไกลเท่าเดิม

แม้ครั้งใด

ที่ฉันต้องการใกล้เธอ

แต่เธอจะถอยไปให้ไกล  ออกไปห้ไกล ไกลเท่าเดิม

เรื่องราวบางอย่างกว่าจะได้มามันต้องใช้ประสบการณ์จริงๆ

มันเป็นประสบการณ์ที่เราอยากนำไปใช้มั้ย หรือไม่อยากใช้

ไม่อยากจดจำ มันก้ขึ้นอยู่กับ ผู้ที่ให้ประสบการณ์เรา

เราเลือกเอง

3มุบมับ

หวานหวาน

ออริจินอลหาฟังยาก

แนวใหม่เสียงใส แต่ก้ไม่เท่า

เผื่อไว้ให้ตัวเองมันต้องมีอันใดอัน1ฟังไม่ได้

เลยเผื่อเลือกฟังตามที่หวานหวานชอบ

 



เพลง ไกลเท่าเดิม / The Famous Five

     Share

<< **เจ็บปวด...เท่าไหร่เท่ากัน****อยากให้รู้ว่า...รักเธอ** >>

Posted on Sun 18 Oct 2009 10:03
เขียนไว้ในสมุดเหมือนกันกลับมาอ่านแล้วก็ชอบทุกครั้งบางเรื่องจำได้บางเรื่องก็ทำไปได้เนอะ
beehoneybee   
Mon 19 Oct 2009 14:06 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh