**ให้รู้ว่ายังรักเธอ...ได**
**ภูมิบุรีศรีระยองส่งท้ายปีเก่า...พูดในใจ**
**PALIOOOOOOOOOOOOOO**
ฺ**BODYSLAM LIVE IN KARM**
**ถ้าความฝันดีกว่าความเป็นจริง**
**รอยต่อ...หวานหวาน**
**ชีวิตหลังประตูบ้าน**
**♥ประตูสู่ตัวตน...ไม่ใช่ ผช พิเศษ**
**จะห้ามได้อย่างไรเมื่อมัน...คิดถึง**
**หวานหวาน...กะเพลงสุดท้าย**
**อยากได้>>ของขวัญ**
**การเดินทาง...แค่บางคำ**
**A-1..สำมะนา..ทำไม..ขอคำตอบ**
**(..)...ความทรงจำ**
**เซน...กับเปียโน**
**รัก**
**แต่ฉันยังอยู่...ในวันที่เขาต้องไป**
**อยากรู้มั้ยพระจันทร์คิดอะไร...ลองถามจันทร์ดูดิ**
**ไม่เคย(never)**
**มาใหม่...เราสองสามคน**
**ชลบุรีมาเยือน...เชิ้บๆๆๆ..คำตอบ**
**ลมหายใจของกันและกัน**
**บุรีรัมย์มา...เข้ากันได้ดีชะมัด**
**สิ่งที่เหลือในใจยังอยู่...ทำได้เพียงแค่**
**ดินแดนแห่งความรัก...ตามมาทั้งชาติ...สมน้ำหน้าตามต่อไป**
**อย่าให้สีเสื้อมาทำให้เราห่างไกลเกินคำว่าเพื่อน... Love is color-blind**
**เทมปุสฟุกิส...กับฤดูที่แตกต่างออกห่างยาวไกล**
**ลมหายใจยังมีตัวตน...baby**
**โย่ว โย่ว โย่ว...วันที่ฉันกลัว**
**บันทึกวันว่างเล่นๆ...onetime**
**FA cup +รถชั้นชน...Eenie Meenie**
**เปิดสนามTPLร้อนจังฮะ...I will love อะไรไม่รู้**
**ผ่านพ้นจึงผูกพัน...ภาพลวงตา**
**ผ่านพ้นจึงค้นพบ...ฝนหน้าหนาว**
**การกลับมา...endless rain**
**เพลงรักเพลงหนึ่งให้เพื่อนๆ**
**เป้าหมายมีไว้พุ่งชน...Trouble is a friend**
**มันเกิดขึ้นจริงกับตัวจริง...ตัวปลอม**
**นาทีเดียว...ตอนสุดท้าย**
whan2027






 

แปลกมั้ย

ที่เราดันหายไป แม้แต่แรงที่จะเข้ามาดู

+เทศกาลบอลโลก

+เรื่องราวต่างๆนานาในชีวิต

วันนี้ตอนนี้

เพิ่งย้อนดู ออคโทเบอซานาต้า

แบบผ่านๆจนจบ

ห่างไกลเหลือเกิน

เป็นเพลงที่เหมาะมาก

แต่หวานหวานเคยเอามาลงแล้ว

ชีวิตที่เฝ้าการรอคอย

จนทำให้บางครั้งชีวิตผิดเพี้ยนไป

พอกลับมาพบกันใหม่

มันช่างยากกลับการทำใจที่เฝ้ารอ

แต่ชีวิตมันต้องพุ่งต่อไป

และมุ่งต่อไป

กับเรื่องราวเป็นร้อยเป็นพัน

เหมือนกับชีวิตคลุกฝุ่น

หลักยังไม่มี มีแต่เลื่อนลอย

ถ้าเราหายจากทุกอย่างไปเดือนนึง

มันจะเป็นยังไงน้อ

เพื่อนคงถามหา

น้ำไฟคงโดนตัด

บ้านคงจะรกน่าดู

(แต่ตอนเราอยู่น่าจะรกกว่า)

เราอาจจะสนุกกับความรู้สึกแบบนี้

แต่ก้คงมีคนรู้สึกคิดถึงเรา

พ่อแม่

หรือเพื่อนๆ

เบื่องาน

เบื่อคน

เบื่อโลก

แล้วตรู จะไปอยู่ส่วนไหนของอะตอมว่ะ

ขับรถเข้าไปในป่าลึกๆ

เห็นแล้วอยากสร้างบ้านสักหลัง

เบื่อความเจริญว่ะ

เมื่อก่อนคิดว่าอุตส่าซื้อบ้าน

ไกลผู้คนแล้ว

อะไรต่างๆนานานมันยังตามเข้ามาอีกเยอะอีก

จริงแล้วต้องไปบวชซะ

แต่ก้เป้นไปไม่ได้อีกละ

มันมีเรื่องราวที่ต้องทำต้องเคลียร์อีกเยอะ

มีทางเลือกทางออกอีกเยอะ

มีความสุข ความสนุกอีกเยอะ

มีเพลงเพราะๆให้ฟังอีกเยอะ

มีไดและที่อื่นๆให้เราแพล่มและโม้อีกเยอะ

บางทีชอบศึกษาประวัติศาสตร์และชีวิตคน

จนบางครั้งลืมชีวิตตัวเอง

ทิวาสดับแสง สนธยาอาสัญ มิอาลัย

ยามเช้ารู้แจ้งสัจธรรมแม้ต้องตายยามค่ำก้ไม่เสียใจ

เราสองสามสี่ห้าหกคน

แค่ตัวเราคนเดียวชีวิตก้วุ่นพอละ

ตอนนี้สบายจัง เงียบดี กลัวผีชะมัด

นอนบนเตียงไม่ได้ ต้องนอนข้างเตียง

จะได้จบปัญหาเรื่องผีใต้เตียงซะ ฮรี่ๆ

พรุ่งนี้เช้าทำงานอีกละ ขี้เกลียดจังวุ้ย

แต่ไม่เป็นไร เดืนหน้ารวยแล้ว

เราจะส่งไปรษณีย์บัตรทายผลบอลโลก

แล้วได้เงินมา10ล้านแน่ๆ มั่นใจ

ไม่เคยมั่นใจอะไรอย่างนี้มาก่อนเลย

ได้เงินมาปลุ๊บจะเอาไปแจกเพื่อนสนิดเลย

คนระร้อย ปลดหนี้ซะ ซื้อเสื้อผ้าใส่

ไปกินร้านอาหารดีๆ ข้างทาง(เช่นข้ามต้มปลา)

เอารถเข้าไปล้างคาแคร์ ตกแต่งบ้าน

หาซื้อครีมทาหน้า(ที่สามารถทำให้หน้าด้านกว่านี้แพงเท่าไรก้ยอม)

หาซื้อมือถือโบราณที่มีเสามาใช้ ไปซื้อเต้าฮวยน้ำขิงถุงละ45มากิน

ใส่ทุกอย่าง(แค้นนัก) เที่ยวผับหรูใจกลางเมืองกับเพื่อน(แล้วหนีกลับก่อน)

สั่งข้าวไข่เจียว+ไข่ดาวมากิน (หิวว่ะ)

ถ้าเรามีความฝันและจินตนาการทุกสิ่งทุกอย่างจะออกมาเอง

แต่ถ้าเราเพ้อฝันมันคงต้องเป็นแบบหวานหวาน

นอนๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

3

หวานหวาน


     Share

<< **ชลบุรีมาเยือน...เชิ้บๆๆๆ..คำตอบ****ไม่เคย(never)** >>

Posted on Fri 2 Jul 2010 1:07
IJWTS wow! Why can't I think of thnigs like that?
Stefanie   
Thu 1 Aug 2013 21:53 [8]
 

That's really shewdr! Good to see the logic set out so well.
Anubha   
Wed 31 Jul 2013 12:36 [7]
 

อิ่มชะมัดวันนี้มื้อเที่ยง ฝนตกด้วย พรุ่งนี้ว่าจะไปดูบอลซะหน่อย บีจีเอฟซี ชอบชะมัด แรบบิทเกิลล์ ฮรี่ๆ อยากไปเที่ยว กทม ดูผลงานของ อ.ถวัลย์ ดัชนีจัง ชอบรูปคลาสสิกสีดำที่สุดสื่อความหมายได้ถึงความลึกซึ้ง อยากรู้ประวัติ อ.ท่านนี้จัง จะเหมือน ไมเคิล แองเจโล มั้ย หรือ มีเกลันเจโล ศิลปินของ อิตาลี จิตรกรและสถาปนิกในยุค 500กว่าปีก่อน ยุคเดียวกับ ดาวินชี่ ยุคนั้นถือได้ว่าเป็นยุคแห่ง เรเนซอง อย่างแท้จริง ไมเคิล แองเจโลได้สร้างผลงานอันสุดอันจรรย์ โดยแท่งหินอ่อนกลางเมืองฟรอเรน(ใช่ป่าวว่ะ)คือ เดวิด เป็นคล้ายรูปปั้นอาถรรย์ที่ไม่มีใครกล้าจับต้อง และศิลปกรรมฝาผนัง อย่างเช่น ดิ ลาส จัสเม้น ศิลปิน ยุคเรเนซองจะสร้างผลงานซึ่งแอบแฝงไปด้วยเรื่องราวที่อยู่ในใจและความคิดเหมือนการเก็บกดซึ่งออกมาเป็นศิลปะ หรือพวก อินลูมิติ ไมเคิล จะอายุห่างจาก ดาวินชี่ ประมาณ20กว่าปี แน่นอนที่พูดกันว่าเสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้ จึงอยากที่จะประสานร่วมมือกันได้ จึงไม่มีผลงานร่วมกัน หวานหวานมานั่งคิด ถ้ามารวมรวมเรื่องราว วีนัส ที่เป็นงานปั้นผู้หญิงแขนขาด ที่ไม่มีใครรู้ว่าเป็นผลงานใคร ขุดพบใต้ท้องทะเล น่าจะคู่กับ เดวิด มากที่สุด ศิลปะซ่อนเล้นกับความลึกลับ ถ้าให้เลือกไปต่างประเทศ หวานหวานขอ อิตาลี กับฝรั่งเศสละกัน ได้มั้ย เขมรเคยไปมาแล้ว เท่ชะมัดเกือบโดนจับไปขาย สมน้ำหน้ากะลาหัวเจาะ ฮรี่ๆๆ
หวานหวาน   
Tue 6 Jul 2010 12:35 [6]

เมือฉันนั่งเพ้อกับ พุทธทาส ได้อ่านหนังสืออกใหม่อีกเล่มหนึ่ง ของพระเงื่อม แห่งสวนโมกพลาราม หรือวัดธารน้ำไหลตอนนี้ รู้สึกถึงการบุกเบิกการเผยแผ่ศาสนาออกมาเป็นวารสารสิ่งติพิมพ์ในสมัยก่อนของพระเงื่อม หรือท่านพุทธทาส (ทาสของพระพุทธเจ้า)ซึ่งตอนนี้คงหาไม่ได้แล้วได้แต่นำเอาคำสอนมาตีพิมพ์ใหม่ ซึ่งเคยผ่านตาเราไปหลายสิบเล่มแล้ว หลายสำนักพิมพ์ การได้เข้าถึงรสชาดแห่งการหลุดพ้นมันดีจริงๆไม่ยึดถือยึดมั่นกับสิ่งรอบกายปลดปล่อยทุกอย่างโดยสิ้นเชิง พระเงื่อมได้เข้าไปบุกเบิก อยู่คนเดียวมานานหลายปี ใช้สถานที่นี้อ่านหนังสือ เขียนหนังสือ อ่านพระไตรปิฏก ซึ่งผู้คนที่ได้รู้จักส่วนใหญ่ได้เห็นจากหนังสือพิมพ์วารสารที่เขียนในสมัยนั้น โดยทำร่วมกับน้องชาย ธรรมทาส น่าทึ่งจริงๆ แค่นี้แล่ะ ยังอ่านไม่จบ อ่านคำสอนมาหลายเล่มแล้วลืมอ่านประวัติ และการใช้ชีวิตแบบจริงๆ อยู่ในใจเสมอ อิ่มจัง ผัดวุ้นเส้น ปลาทอดราดพริก มื้อเที่ยง เช้านี้มาทำงานเวะ7ซื้อกาแฟแก้วกลางมากิน(กินก่อนแล้วค่อยเติมใหม่)+พับ1ชิ้น(เท่ชะมัดกินได้ไงฟระ) ช่วงนี้งานเริ่มเข้าอีกแล้วโปรแกรมทำงานยาวเลย เมื่อเช้าออกไปหน้างานปกติจะปั่นจักรยาน ตอนนี้ไม่มีเลยเดินซะแต่แดดไม่ร้อน รู้สึกนึกถึงบรรยากาศสมัยทำงานใหม่ๆ เดินแบบเพลินๆ(นานๆได้ออกไปที) ฝนตกบ่อยจังช่วงนี้ทำอะไรลำบาก ดูแลสุขภาพให้ดีนะหวานหวาน3
หวานหวาน   
Mon 5 Jul 2010 12:56 [5]

คิดถึงจร้า ^____^
greenapple   
Mon 5 Jul 2010 11:47 [4]

ยามเช้าสดใสของ อินดิเพนเด้นเดย์ วันชาติอเมกาชัดๆถ้าจำได้ วันนี้เป็นวันคล้ายวันปลดแอกอเมริกาออกจากอังกฤษ เมื่อหลายร้อยปีแล้วจำไม่ได้ ยุคนั้น อเมริกาเป็นเมืองขึ้นอังกฤษ แต่การควบคุมไม่ง่ายอย่างที่คิด ด้วยระยะทางไกลผ่านแอตแลนติก3000กว่าไมล์ จึงควบคุมด้ไม่เต็มที่ ชาวอเมริการวมตัวกันก่อตั้งตัวเองเพื่อทวงอิสระภาพคืน ภายในภาวะผู้นำอย่าง จอร์จ วอชิงตัน เกิดสงครามทุกหย่อยหญ้า เช่น battle bunker hill และอีกหลายๆเหตุการณ์ ได้มีการส่งทูตเจรจา สุดท้ายอเมริกาได้รับชัยชนะ แต่หัวเมืองบางแห่งไม่ร่วมด้วยยังทำการค้าขายต่อ เช่น เมืองนิวยอร์ค เกาะแมนฮัตตัน ซึ่งเป็นท่าค้าขายอย่างดี 13 รัฐ ที่ถูกครอบครอง จึงถูกปลดแอกออกมา โดยการเขียนคำประกาศอิสระภาพโดยโทมัธ เจฟฟินสัน และลงประกาศในเมืองฟิลาดิเฟีย ในวันที่4นี้เอง
ผิดๆถูกๆมั่วๆไปงั้นเองแหล่ะหวานหวาน มีไรป่ะ ฮรี่ๆๆๆๆๆๆ หิวแล้วละ
ขอไปประกาศอิสระภาพกับความหิวก่อน
หวานหวาน   
Sun 4 Jul 2010 10:46 [3]

ฝนตกหนักชะมัด บอลจบแล้ว มันดี ออกไปซื้อข้าวต้มปลามากิน+ปลาลวกจิ้ม สนุกปากจังคืนนี้ แอปเปิ้ลอีก1ลูก นอนดูบอลสบายใจเชิ้บๆๆ ฟังเพลงก่อนนอน จะหาหนังดูก้ไม่ไหวดึกเกิน นอนๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆแล้ว
หวานหวาน   
Sat 3 Jul 2010 23:10 [2]

นั่งเพลินๆเลยหยิบเอาเอ็มพี4รุ่นเก่ามาฟัง ซึ่งมันค้างไว้เพลงสุดท้ายที่เราเคยฟังเอาไว้ มันคงนานมากแล้วน้อ *เอื้อมไม่ถึง*เพราะและบ่งบอกความหมายดี ไม่น่าเชื่อวันนี้เราจะนั่งนิ่งๆได้นานมากมายคงเพลินกับเพลงมั้ง หรือคิดอะไรไปเรื่อยๆ เบาๆ ฝนก้ตก ต่อไปหลังจากนี้เราคงต้องตั้งใจอ่านหนังสือซะแล้วละ คงทิ้งมันไปนาน มาทำงานแล้วได้อ่านหนังสือถือเป็นการอู้งานอย่างหนึ่ง สู้สึกดีจัง เราชอบเอาเปรียบที่ทำงานแบบเปิดเผย แต่หน้าที่ทุกอย่างเรารับผิดชอบได้ด้วยตัวเอง ฮรี่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเกรด บี ทั้งชาติ
หวานวหาน   
Sat 3 Jul 2010 15:13 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh